Derde-medeplichtigheid aan andermans contractbreuk.
Wanneer partijen een overeenkomst sluiten moeten andere personen het bestaan hiervan en de gevolgen van de overeenkomst respecteren. Dit wordt aangeduid als de tegenwerpbaarheid van de externe gevolgen van een overeenkomst. Derden mogen contracten van anderen niet miskennen. Wanneer zij weten dat dergelijke contractuele verhouding bestaat en zij toch meewerken aan de contractbreuk van een van de partijen, kan de derde hier ook aansprakelijk voor worden gesteld. Dit noemt men de derde-medeplichtigheid aan andermans contractbreuk.
Derden zullen enig respect moeten tonen ten aanzien van bestaande overeenkomsten en de gevolgen die hieruit voortvloeien. Dit zorgt ervoor dat zij in beperkte mate worden beperkt in hun handelings-en contractvrijheid omdat zij zich van bepaalde handelingen moet onthouden. Maar het louter miskennen van het bestaan van een overeenkomst is onvoldoende om aansprakelijk te kunnen worden gesteld. Men zal ook foutief moeten handelen. Dit houdt in dat men ‘wetens en willens' meewerkt aan de contractbreuk van een der partijen.
Wat zijn de voorwaarden van de derde-medeplichtigheid?
In de eerste plaats moet er een contract zijn dat gebroken kán worden.
Daarnaast moet een contractpartij het sluiten van een overeenkomst met een derde ook een contractuele wanprestatie begaan. Indien er in de overeenkomst tussen A en B niet is overeengekomen dat B niet met iemand anders mag contracteren, begaat B ook geen contractuele wanprestatie wanneer hij dit toch zou doen.
Ten slotte moet de derde bewust deelnemen aan andermans contractbreuk, dan wel op een actieve manier medeplichtig zijn met de bedoeling schade te berokkenen. Het loutere feit dat men andermans contractuele rechten miskent, is onvoldoende. Toch is het niet vereist dat de derde de bedrieglijke bedoeling had om een van de contractspartijen te schaden.
Om bewust te kunnen deelnemen aan andermans contactbreuk moet de derde op de hoogte zijn van twee zaken. Ten eerste moet hij weten dat er een contractuele relatie tussen A en B bestaat. Bovendien moet hij weten dat hij door zijn medewerking de contractuele relatie tussen A en B schendt.
De partij die meent dat de derde mede-aansprakelijk is voor de contractbreuk, zal deze fout moeten bewijzen (1). Bovendien moet zij aantonen dat deze fout de oorzaak is (2) van de door haar geleden schade (3).
Schadeherstel.
De geleden schade kan op twee manieren worden hersteld. Een eerste mogelijkheid is het herstel in natura wat ervoor kan zorgen dat de overeenkomst tussen B en C vernietigd wordt. Een andere mogelijkheid bestaat erin een schadevergoeding toe te kennen. Dit is bijvoorbeeld een betere optie wanneer de relatie tussen A en B door dit voorval is verzuurd waardoor zij niet verder wensen samen te werken. A zal niet meer met B willen verderwerken waardoor de vernietiging van de overeenkomst tussen B en C weinig soelaas biedt. Een schadevergoeding zal haar schade dan beter herstellen.
Voorbeeld.
Volgend voorbeeld kan de figuur van de derde-medeplichtigheid verduidelijken. Stel dat A (een brouwer) en B (een café-uitbater) een overeenkomst hebben gesloten waarin B zich ertoe verbindt een bepaald product (drank) enkel bij A te bestellen. Wanneer B dan een overeenkomst sluit met C (een andere brouwer) komt B zijn verbintenis ten aanzien van A niet na. A zal in dit geval B op contractuele basis kunnen aanspreken. Indien C wist dat A en B dergelijke overeenkomst hadden gesloten, maar er niettemin mee instemt om toch de overeenkomst met B aan te gaan, begaat hij een fout. In dat geval kan A ook C aanspreken op buitencontractuele basis.
Heeft u vragen omtrent een gerechtelijke procedure of wenst u zelf een proces op te starten?
Kom te weten wat uw mogelijkheden zijn en contacteer de advocaten van Wanted Law. Zij staan voor u klaar om u te helpen!
De tegenwerpbaarheid van de externe gevolgen van de overeenkomst