De vaderlijke afstamming
In het Belgische recht wordt de afstamming langs vaderszijde op verschillende manieren vastgesteld, afhankelijk van het gegeven dat een kind binnen dan wel buiten een huwelijk geboren wordt.
In deze Wanted Fact leggen we uit hoe dat precies werkt. Ook behandelen we de vraag of u de biologische vader kunt dwingen om het kind te erkennen.
Vaderschap binnen het huwelijk
Als een kind geboren wordt binnen een huwelijk, is er niet onmiddellijk een probleem. In dat geval wordt de echtgenoot van de moeder automatisch als vader erkend. Dit is de zogenaamde "vaderschapsregel". Deze regel is gebaseerd op de aanname dat de echtgenoot de biologische vader is. Deze vaststelling van het vaderschap gebeurt automatisch, dus zonder dat verdere juridische stappen nodig zijn.
1. Vrijwillige erkenning
De eenvoudigste manier is dat de vader het kind vrijwillig erkent. De erkenning is een juridische handeling waarbij de man verklaart dat hij de vader is. De erkenning kan op elk moment gebeuren en heeft terugwerkende kracht tot de geboorte van het kind.
Erkenning is alleen geldig als bepaalde voorwaarden worden nageleefd:
- De toestemming van de moeder en/of het kind is vereist.
- Na het overlijden van de vader kan erkenning niet meer plaatsvinden.
2. Gerechtelijke vaststelling van het vaderschap
Een tweede mogelijkheid van vaststelling van het vaderschap buiten het huwelijk is de “gedwongen” vaststelling van het vaderschap door een rechtbank.
Als de vader weigert om het kind te erkennen, kan de moeder of het kind een gerechtelijke procedure opstarten om het vaderschap vast te stellen. Dit kan alleen als de vaderlijke afstamming nog niet eerder is vastgesteld. Ook kan de genetische vader deze procedure opstarten, hoewel hij ook kan erkennen of – wanneer de moeder geen toestemming wil geven – verhaal kan aantekenen bij de familierechtbank.
Bewijsvoering
Om het vaderschap via de rechtbank te laten vaststellen, moet er bewijs zijn van het genetisch vaderschap van de man. Dat kan op verschillende manieren:
- Bezit van staat: als het kind behandeld werd als zoon of dochter van de man.
- Bewijs van geslachtsgemeenschap van de moeder en de beweerde vader gedurende het wettelijk tijdperk van verwekking. Dit bewijs komt in de praktijk maar weinig voor.
- Genetisch bewijs: een DNA-test.
Mogelijke bezwaren
Niet elke vordering wordt zomaar aanvaard. Mogelijke belemmeringen zijn:
- Vetorecht van het kind: als het kind meerderjarig is, kan het vaderschap niet tegen zijn of haar wil worden vastgesteld.
- Belang van het kind: een minderjarige ouder dan twaalf jaar kan bezwaar maken als het niet in zijn belang is.
- Bezwaren van de moeder: zij kan verzet aantekenen als zij meent dat de vaststelling nadelig is voor het kind.
Termijn
De vordering tot vaderschapsvaststelling moet normaal gezien binnen 30 jaar na de geboorte worden ingesteld. Voor het kind zelf wordt deze termijn opgeschort tot hij of zij meerderjarig is. Dit betekent dat een kind uiterlijk op zijn/haar 48ste verjaardag de zaak kan aanspannen. Als het kind pas later ontdekt wie zijn/haar vader is, kan de vordering alsnog ingediend worden.
Conclusie
Als u ontdekt dat uw vader u nooit erkend heeft, staat u niet machteloos. Afhankelijk van de situatie kunt u een vrijwillige erkenning proberen te regelen of, als dat niet lukt, een juridische procedure starten. Dit kan belangrijk zijn voor emotionele erkenning, erfrechtelijke aanspraken en identiteit.
Contacteer Wanted Law!
Wilt u hier meer over weten of heeft u juridische ondersteuning nodig? Neem gerust contact op met onze gespecialiseerde advocaten om uw rechten te bespreken en stappen te ondernemen.